De osteopathie is een manuele, diagnostische en therapeutische benadering van de gewrichts- en weefselmobiliteit in het algemeen binnen het kader van hun deelname aan het verschijnen van de ziekte…

De amerikaan Andrew Taylor Still (1828-1917), klassiek geschoold arts, was de grondlegger van de osteopathie.

De osteopathische geneeskunde is een wetenschap, een kunst en een filosofie binnen de gezondheidszorg met een origineel concept.

De wetenschap betreft de kennis van anatomie, fysiologie, biochemie, biologie, kennis van gedrag en hygiëne, en kennis van organisatie van het organisme, met betrekking tot zowel het herstel en behoud van gezondheid, als in de preventie tot voorkoming van ziekte.

De filosofie steunt op 3 fundamenten:
- de eenheid en totaliteit van het menselijk lichaam
- de wederzijdse relatie tussen structuur en functie binnen het menselijk lichaam
- de zelfgenezende en zelfregulariserende krachten van het menselijk lichaam

Het concept toont het verband van het spier-botstelsel (bindweefsel) en alle andere organische systemen aan in het menselijke lichaam.  Dit geldt voor behoud van gezondheid, het ontstaan van dysfuncties, het in stand houden van stoornissen of ziekte en de terugkeer naar de gezondheid.

De kunst betaat erin dit concept toe te passen op alle facetten binnen de geneeskunde aan de hand van specifieke en orginele principes voor diagnose, behandeling en manuele en manipulatieve handelingen.

De osteopathische behandeling

Aan de handelingen gaat een uitgebreid onderzoek vooraf.  Centraal hierbij staat de ziektegeschiedenis, zoals bvb. complicaties bij geboorte, doorgemaakte ziektes, operaties, voedingsgewoontes, toestand van het bloed, …  Daarnaast worden weefsels met verminderde beweeglijkheid en verhoogde spanning opgespoord.  De osteopaat probeert de primaire oorzaak te vinden van de klacht van de patiënt.  Hij gaat daarvan uit van 3 aspecten:

- pariëtaal: bewegingsapparaat, gevormd door botten, spieren, pezen, gewrichten, wervels, …
- visceraal: de inwendige organen met hun bloedvaten, lymfevaten en besturende zenuwen
- cranio-sacraal: de schedel en wervelkolom met daarin het hersenvocht, de vliezen en het zenuwstelsel

De behandeling gebeurt praktisch gezien geheel met de handen en is gericht op het herstel van weefselspanning en mobiliteit.  De osteopaat probeert de harmonie tussen de 3 aspecten (pariëtaal, visceraal en cranio-sacraal) te optimaliseren waardoor de zelfgenezende kracht van het lichaam gestimuleerd wordt en behouden blijft.  Het is dus goed mogelijk dat de osteopaat gaat onderzoeken en behandelen op een plaats waar de patiënt geen directe klachten vertoont.